سراب یک جنبش

از خيابان ولی عصر كه بگذري مغازه هايي رو مي بيني كه تعداد زيادي خانوم پشت در آن صف ايستاده اند تا در حراج شركت كنند وحاصل دسترنج شوهرانشان را در چشم بهم زدني خرج كنند.

كمي آن طرفتردر ميدان بهارستان تعداد انگشت شماري زن در معيت تعداد بيشتري مرد در حال اعتراض و پيگيري حقوق زنان هستند .سرجمع به 40 نفر نمي رسند .داستان وقتي جالب تر ميشود كه بدانيم از اين جماعت  بي درد كه گويي در فضا سير ميكنند 7،8 نفر هم از قزوين آمده اند كه من به اسم مي شناسم .حالا از ديگر بلاد ايران زمين چند نفر آمده باشند خدا مي داند. فكاهي تر آنكه تعدادي از معترضين معتادند !!!! به چي؟ به اعتراض به شلوغي به بلوا .... به هر سوراخي كه سرك بكشيد اين نفرات را مي بيند از زنداني شدن يك مجرم تا یک مراسم دانشجويي و تشييع جنازه يك فيلم ساز و... فقط كافي است جايي سر و صدا باشد براي چه اش مهم نيست مهم اغتشاش است كه حيات ايشان وابسته به آن است .

هزار نكته باريكتر از مو اينجاست در اين مملكت همه ياد گرفته اند به جاي ديگران تصميم بگيرند و حكم صادر كنند چه آنان كه بر مسند قدرت تكيه زده اند و چه مدعيان مقابله با آن .

معترضاني كه تعدادشان به 100 نرسيد كه نرسيدمدعي دفاع از حقوق زناني هستند كه آن زنان خود اعتقادي به اين حقوق يا ندارند يا اين حقوق برايشان حتي به اندازه شركت در يك حراجي نيز ارزش ندارد .

از سران جنبش زنان كه گويا بزرگترين آرزويشان حضور در استاديوم آزادي است كه كمتر مرد عاقلي به آن فكر مي كند چيزي جز اين انتظار نمي رود امروز جنبش زنان به جايي رسيده است كه بيشتر از دستاورد مايه شرم ساري است .شیرینتر آنکه مردانی با سبیلهای چرب کرده وقیحانه خواسته های درونی خود را به جای مطالبات زنان عرضه میکنند و شعار برداشتن حجاب سر می دهند. در مورد حجاب و سایر حقوق زنان تنها خود آنان هستند که باید تصمیم بگیرند و در راه رسیدن به خواسته هایشان مبارزه کنند.براستی چند درصد جامعه زنان ایرانی روز ۸ مارس را بعنوان روز زن می شناسند مطمئن باشید به ۵ درصد هم نمیرسد .

مشتی مرفه بی درد از روی بیکاری و بی خاصیتی به معرکه گردانی حوزه زنان پرداخته اند و چیزی میگویند که هیچ گونه سنخیتی با نیازهای امروز زنان جامعه ما ندارد. جای جای این مملکت پر است از زنانی که با مشکلات حادی دست به گریبانند که پرداختن به آنها حدیث مثنوی صد من کاغذ است .

حقیقت آن است که در ایران جنبش زنانی وجود ندارد آنچه هست حلقه هاییست محدود که بعلت غیر معقولانه بودن خواسته هایشان و عدم تطبیق آن با ویژگیهای  جامعه هرگز نتوانسته در جذب مخاطبان حقیقی خود موفق باشد.

اما در همين ديار هستند كساني كه به دور از هرگونه  هيايو  خاضعانه به حل مشكلات عالم بشري از زن و مرد مي انديشند اين چند نفر نمود عيني خواستن توانستن است مي باشند .